Etrafımdaki insanlarda gereksiz bir resmiyet buluyorum. Tamam insan büyüyüp olgunlaşınca gelişir, değişir. Ama bu daha şimdiden ben adam oldum tripleri nedir? Niye her boku bir an önce elde etme peşindesiniz? Ulan sen, evet sen bizim mahalledeki sürekli kuş lastiğiyle beyce gazozunun şişesini hedef olarak koyup taşla vurmaya çalışan çocuk. Sen ne ara mafya oldun lan? Ne güzel öbür mahalleye gülle ürtmeye giderdik senle. Şimdi yolda görsen selam vermiyorsun pezevenk. Ya sen maçlarda sürekli kaleci olup hiç espri yapamayan asosyal at kafası? Sen ne ara şair oldun lan? Normal insanların çay içerken demli bir muhabbet sırasında haybeden söylediği lafları ne ara mısra yaptın? Olum bari kafiyeli yap lan ne öküzsün ahhaha. Seni unutmadım bakkalın çocuğu. Lan sen her dizinin arkasından bakkallara gelen "15 stickeri tamamla telefon kazan" hevesimizin içine ederdin. Babandan tüm sakızları alıp jokeri bulup direk yapıştırırdın. Aynı dizi karakterinin 20 stickerı olmuştu bende senin yüzünden. Ne ara dürüst tüccar oldun sen tırrik? Her teneffüs erkeklerle kovalamaç oynayan kızın şuan ne durumda olduğunu yazmıyorum bile. Siz hayal edin..
Bazen diyorum ben ne oldum acaba? Nerdeydim nereye geldim? Bana da birisi böyle dışardan bakmış mıdır diyorum. Ben pek bişe olamadım malesef. 9 sene evvel kral tv de 3 saat boyunca Kıraç çıkmasını beklerdim. Şimdi de yolda yürürken Eloy dinliyorum. Eskiden sınıfın "ortalama" kızının peşinde koştururken şimdi de geride bıraktığım ütopyanın yıkıntılarıyla oynuyorum. Arkadaşım dediğim elemanlar 1-2 kişi haricinde hiç değişmedi aslında. Yani değişmedi derken elbet yeni insanlar tanıdım ahbaplık ediyorum ama 8 sene evvelki Emre'nin şimdiki Emre'den tek farkı esrar içmekten 20 kilo daha zayıf olması. İsimler bile değişmiyor yahu o derece düz bir hayatım var.
Zamanın göreceliliğine söverken bir yandan da ah ulan diyorum. Ne vardı da "güya" büyüdük..
